Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents THE ZOMBIE KING
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen en Bricker
Dat is Boris.
Dit kan niet waar zijn.
Boris. - Idioot.
Dit kan niet waar zijn. - Kom naar beneden.
Ze zullen hem zien daarboven. - Nee hoor. Ik ben goed gecamoufleerd.
Gecamoufleerd? Wij kunnen je zien. Je bent een parkwachter in een boom.
Boris, kom naar beneden. Ze zullen je zien.
Wat krijgen we nou?
Wat zie je? Wat is er? - Doe eens rustig.
Wat is er? - Ed.
Ik haat kleine mensen.
Toen ik je voor het eerst zag, wist ik dat ik eeuwig bij je zou zijn.
Volgens mij moeten we niet op de weg lopen. - Beter dan je te verbergen in een boom.
Grappig. Moet jij net zeggen. Idioot. - We zagen ze de andere kant opgaan.
Dus als er overlevenden deze kant opkomen, zien we ze hier.
Overlevenden? - Mensen.
De gelukzakken. - En wat moeten we dan overleefd hebben?
Wat zij niet overleefd hebben. - Wat is dat? Wat gebeurt er met iedereen?
Geen idee.
Hoe heb jij weten te overleven?
Niet haar weer. - Blijf kalm.
Ze was de vorige keer al griezelig.
Zullen we het op een rennen zetten? - Dat kunnen we doen.
Ik heb er nog maar drie. - Drie wat?
Wat wil je daarmee doen?
Stop weg, Munch. We zijn sneller. Ze is maar klein.
Ik ben te moe om te rennen. Ik ben bekaf.
We lopen nog sneller dan haar, zo snel is ze niet en daarbij...
is ze alleen. - Wacht eens even.
Ja, dat is de dochter van de Jones'.
Mary, nee, Margaret. - Wat?
Dat is ze.
Hun Toyota stond vorige week dubbel geparkeerd. Heb hen een boete gegeven.
Ze kan me wat.
In de roos. - Waarom deed je dat nu?
Munch, dat was verspilling. - Een verspilling? Dat was perfect.
Recht tussen de ogen.
Je hebt net een klein meisje aangevallen. - Dat was ze niet. Ze was een zombie.
Het was een... - Zombie.
En ik heb die recht in haar gezicht geraakt.
Kom mee, we gaan verder.
Ik ga kijken of alles goed met haar is. - Doe niet zo belachelijk.
Dit is misschien maar een infec... Wegwezen.
Ze blijven niet lang liggen. - Boris, wacht, we moeten samen blijven.
Van al de overlevenden moeten wij uitgerekend Boris tegenkomen.
Het had ook een sexy meid of een gaaf iemand kunnen zijn.
Maar wij krijgen Boris, de dombo.
Zo erg is het nu ook weer niet. - Hij is een parkwachter.
Er komen er nog meer. - Dombo.
Kom mee.
Waar is hij nu weer heen? - Geen idee.
We moeten terug naar open terrein. Hier is het te gevaarlijk.
Waar heb je je overlevingstechnieken geleerd?
Toen ik voor het eerst in dienst kwam, moest ik post bedienen in Newcastle.
In dienst? Bij de post, bedoel je?
Ja, bij de post. - Het klonk alsof je bij de special forces zat.
Nee, hoor. - Jawel, idioot.
Wil je het nog horen of niet? - Vertel maar.
Toen je in dienst trad, kreeg je toen een nummer? 00...
Je neemt me in de zeik. - Ja, en dat is leuk.
Ik had inderdaad een nummer. 1274. - Oké, vertel verder.
Toen 1274 voor het eerst in dienst trad...
Ik moest posten bij de flats in Newcastle.
Elke keer gooiden de kinderen waterbommen naar me.
Word je bang van. - Of de honden.
Brave hond.
Eng. - En het ergste, drolaanvallen.
Wat? - Drolaanvallen.
Waterbommen gevuld met stront.
Elke morgen kreeg ik die tijdens mijn ronde naar mijn hoofd gegooid.
Ik vond vroeger troost op de schommels.
Mijn lievelingsplekje.
Ja, daar heb ik het één en ander geleerd over overlevingstechnieken.
Ik was dan misschien niet bij de special forces...
maar die kerels hadden het daar niet overleefd.
Hij is weer in een boom geklommen, de idioot.
We moeten hem helpen. - Moeten we niet. Kom mee.
Hé, jongens, help me.
Kolere.
Vuur.
Kom hierheen.
Niet opnieuw.
Wat heb ik je gezegd, een dombo.
Wacht, dombo. - Boris.
Ze stierf vredig. Daar moeten we dankbaar voor zijn.
Dankbaar? Mijn vrouw is dood.
En het is mijn schuld.
Waarom stoppen jullie? - Hierlangs, snel.
Boris, jij verdomde lafaard. Kom terug, nu.
Munch, zwaai je been erover.
Munch, sta verdomme recht.
Misschien heb ik te veel horrorfilms gezien.
Dat waren zombies.
Je bent een genie, nietwaar? - Hou je kop en loop verder.
Kunnen zombies klimmen of deuren open doen?
Weet je dan niets over zombies?
Het vak 'Hoe overleef ik zombies' heb ik op school niet gehad, Munch.
Maar wel 'Hoe hang ik de lul uit en klim ik in bomen', Boris.
Hou op met de lul uit te hangen, jullie, en kijk uit je doppen.
Deze kant op.
Dat zat erin. Net nu ik een borrel nodig heb, zijn ze gesloten.
Je zit de hele dag in kroegen. - Nietwaar, eikel. Enkel avonden.
Wacht hier.
Leeg, en zo te zien zijn ze snel vertrokken.
Geweldig, dit wordt met de minuut beter. - Ik heb nog steeds geen bereik.
Die kroeg zit altijd vol en er is altijd een idioot die op de weg parkeert.
Dé plek om 's zondags boetes uit te schrijven. - Doe jij dat op een zondag?
De wet rust nooit, zelfs als God wel rust.
Jij bent de wet niet. Je schrijft enkel boetes uit.
Ik handhaaf de wet. - Doe je niet. Je bent een debiel.
Munch, hou op. Geef dat ding hier.
Er moet iemand zijn. Ze kunnen toch niet allemaal weg zijn.
Kijk maar eens goed rond, eikel. Er is hier niemand.
Misschien zijn ze binnen.
Een kroeg is de perfecte plek om je te verschansen tijdens een zombie-Apocalyps.
Klereding.
Die heeft me 50 Pond gekost. - Het is waardeloos als het niet werkt.
Ik zeg het niet graag, maar Munch heeft misschien gelijk.
Hier zitten misschien mensen verstopt. - Klinkt logisch.
Laten we wegwezen en uitzoeken wat er gebeurd is.
Hem heeft het niet geholpen.
Kom mee.
Weg hier. - Ben je niet goed wijs?
Die zien er nog normaal uit. - Dat zou ik niet zeggen.
Mensen, we hebben hulp nodig. - Kom terug hier.
Rot op. - Hou je kop.
Hou ermee op. - Wil je onze hulp of niet?
Ik wil enkel weten wat er aan de hand is.
We proberen enkel te overleven en uit te zoeken wat hier aan de hand is.
En een veilige plek vinden. - Die is er hier niet.
Ergens moet er één zijn.
Wat is dat nu weer?
Vooruit, we moeten terug naar de velden. Nu.
Hou ons niet op als je bij ons blijft.
Ik ga zeker niet naar daar terug. Daar krioelt het van de doden.
Hier is het niet veilig. De regering heeft de stad geïsoleerd.
Onze bevoorrading afgesneden.
Niemand komt hier levend weg. Ze doden iedereen de het probeert.
Dit hele gebied is onder quarantaine. - Gekooid als beesten zijn we.
De velden zijn het veiligst. Kom mee.
Blijf hier, als je wilt.
Wacht even. Hoe weet je dat allemaal?
Ik leg het in het kamp wel uit. - Ik geloof je niet.
Goed. Veel geluk in jullie eentje.
Vooruit.
Het is niet ver meer.
Ik dacht dat ik iets in de bosjes zag bewegen.
Nee, moet de wind zijn geweest.
Die stilte maakt me nerveus. - Ja, het is inderdaad stil.
Te stil.
Zo dadelijk zegt hij nog: 'Ik heb hier geen goed gevoel bij.'.
Rukker.
Wacht even, jongens.
Dat is de schuur.
Van wie is die? - Geen idee. Van een boer misschien?
Kunnen we niet naar binnen? Het is berekoud.
Zou hij in de buurt zijn? - Misschien wel.
Hier woont niemand. - Ga eens poolshoogte nemen.
Vooruit.
Er klopt iets niet.
Zouden jullie me niet beter helpen?
Haal het gewoon van die haak af.
Het is nog altijd zwaar.
Munch, moet je kakken? - Kop dicht.
Grieten met stokken?
Rustig aan.
Is er iemand van jullie geïnfecteerd? - Nee, iemand van jullie?
Nee.
Het is hier niet veel soeps, maar jullie mogen wel even binnenkomen.
Dank je wel.
Jongens, het is goed.
Kun je die...
Wat moeten we nu doen?
Kom op, zombie-eikels. Ga naar jullie graf.
Het is hier niet veilig. Het is nergens veilig.
Ze zijn met te veel dus...
We moeten proberen stil te zijn.
Ik wil dat jullie weggaan. Nu.
En die daar jaagt ons allemaal nog eens de dood in.
Dat was de afspraak. Ieder die ons in gevaar brengt, gaat eruit.
Wij hebben de zombies buitengehouden. - En ze hierheen geleid.
Die zombies zijn waarschijnlijk de boer en zijn gezin.
Die wonen hier. - Hebben hier gewoond.
Ik kende de boer. En zijn gezin. Ik kwam ze hier bezoeken.
Ze zijn nu eenmaal hier. En over hen moeten we ons geen zorgen maken.
We kunnen weggaan. Maar wat gaan jullie dan doen? Hier blijven?
Denk niet dat die zombies wegblijven. Die komen terug.
En wat dan? Ga je ze alleen bevechten? - Ja, als dat nodig is.
We zijn net zo bang als jullie.
Maar morgenvroeg gaan we weg. - Waar gaan we dan heen?
Er is geen uitweg. - Dat weten we.
Voor de regering het gebied afgezet had, konden veel mensen ontsnappen.
Maar wij niet.
Heb je het geprobeerd? - Ik zat met vrienden in een auto.
Ja, ik ook. - Wat gebeurde er toen?
Ze hebben op ons geschoten. - Wie?
Het leger.
Blijkbaar is de hele provincie afgezet. Het is een spergebied.
Waarom kon dat gebeuren?
Zo was het met de mond- en klauwzweer.
Maar dat ging over koeien.
En die werden gedood en verbrand enkel omdat ze in het geïnfecteerde gebied waren.
Maar wij zijn mensen. - En dan?
Dit is een hoop onzin. - Denk je soms dat ik dit verzin?
Dat mijn vrienden doodgeschoten werden en ik uit een brandende auto klom?
Denk je dat ik hier een grapje maak? Dat ik zo mijn vakantie wou doorbrengen?
Doe rustig.
Dit is voor ons allemaal nieuw. Er moet een uitweg zijn.
Je kunt het proberen, maar volgens mij ga je niet ver komen.
Men kan dit niet laten gebeuren?
Zeg dat maar tegen de slachtoffers van de concentratiekampen...
en de gevangenen in Guantánamo.
Mobieltjes doen het niet.
En het internet ligt plat. - Het internet ligt plat?
We kunnen enkel... - Overleven.
Laten we wat gaan slapen.
Ik ben Danny.
Dat zijn Neville en Scott.
Dit zijn Tara en Tabitha.
En ik ben Vera.
Mogen we even rondkijken? - Natuurlijk. Er is hier niet veel.
Dank je wel.
Zeg zoiets niet.
Liefje?
Word wakker.
Alsjeblieft.
Liefje?
Dokter.
Dit is ons eten.
Is dat alles? - We hebben nog veel meer.
Hoe kom je daaraan? - Zo heb ik Scott ontmoet.
Ik heb in de bakkerij waar ik werk, zombie bevochten.
Het was vreselijk.
Ik wou enkel een chocolademuffin.
Er waren er geen meer.
Alsjeblieft. - Hartelijk bedankt.
Eet smakelijk. Prettige dag verder. - Bedankt, doe ik.
Wat krijgen we nou.
Kan er iemand een ziekenwagen bellen?
Moet ik een ziekenwagen bellen? Wat is dat in vredesnaam?
Geen idee. Ze ziet eruit alsof ze... - Dood is.
Dat is Mrs Batesman.
Ze ziet er niet goed uit.
Wat moeten we doen?
We moeten haar gaan helpen. - Nee. We doen die deur niet open.
Waar was jij, Simo?
Ik was met enkele vrienden op doorreis.
Het leger schoot op onze auto.
Maar ik kon ontsnappen en vond die twee in de winkel.
Toen het leger en de zombies kwamen zijn we weggegaan.
Heb je er een paar moeten doden?
Ja, dat hebben we allemaal moeten doen.
Nee, niet gedood. Omver geduwd.
Verwond. Maar niet gedood.
Ze blijven niet lang liggen.
De doden lopen.
Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt.
Nee, niet waar. - Dat is wel waar.
Auto-ongeluk, zombieaanval, me gered met wat ik had.
Jou ontmoet en doorgegaan.
Het spijt me. Maar een melkwagen is geen auto.
Laat die knapperd toch zijn verhaal vertellen.
Kom op, Munch.
Het was weer een dag als alle andere.
Toen viel me een zombie aan.
Maak dat je wegkomt. Kom op.
Niet alweer.
Ik was de winnaar van dat legendarisch gevecht.
Ik racete er vandoor.
Je racete er vandoor in een melkwagen?
Geloof je me niet? Je kunt me een bekeuring geven als je wil.
Ik geef geen bekeuringen. - Omdat je geen agent bent.
Excuseer mij.
Ik word behoorlijk nat van deze verhalen.
Legendarisch ongeluk.
Hoe is het ongeluk gebeurd?
Doordat ik door de gordijnen van een huis zag...
hoe je moeder op de borst van een vent aan het schijten was.
Dat is niet waar.
Nee, je hebt gelijk, dat was niet op die dag.
Op die dag werd haar kont gelikt.
Kontlikken.
Maak alsjeblieft een eind aan je verhaal.
Snel.
Dubbel legendarische vechtscène.
Hallo?
Ik vond een veilige plek en at mijn rantsoen totdat Ed me redde.
Dus jij bent de held?
Ja. Nee.
Dat is Munch.
Hij is alleen bescheiden.
Mijn verhaal gaat over overleven.
Goedemorgen, Mrs Thatcher.
Hoe gaat het met u?
Pas die morgen merkte ik dat er iets mis was.
Erg mis.
Goedemorgen, Mr Tompkins.
Achteraf gezien lag het zo voor de hand.
Hoe kon ik het gemist hebben?
Toen ik het me realiseerde...
stond ik als aan de grond genageld.
Er klopt hier iets niet.
Ik heb hier een slecht gevoel over.
Dat heb je niet gezegd. - Heb ik wel.
Onzin.
Misschien overdrijf ik een beetje.
Ga verder.
Ik zag dat de folders van de Jehova's anders dan normaal in de brievenbus zaten.
Mrs Thatcher, hebben de Jehova's vandaag geen folders uitgedeeld?
Toen vond ik Munch. En Boris vond ik in een boom.
En toen jullie.
Dat waren genoeg verhalen voor nu. We moeten wat uitrusten.
Tara, jij houdt samen met mij de wacht.
Jullie moeten proberen wat te slapen.
Ik heb nooit goed alleen kunnen slapen.
Ik zal voor altijd bij je zijn.
Jij bent geboren om bij me te zijn...
en verdraagt onze Engelse manier.
Ik kan nog veel meer verdragen.
Weet ik.
Daarom hou ik van je.
Omdat je nooit opgeeft.
En daarom zal ik voor altijd bij je blijven.
Altijd.
We kunnen niet blijven vluchten.
Als we op een plaats blijven, zullen de zombies ons doden.
Als we vluchten, zal het leger ons doden.
We moeten proberen de mensen te laten weten wat hier gebeurt.
Dat is het laatste wat me interesseert.
Jij hebt ook niet gezien hoe je vrienden werden doodgeschoten door het leger.
Het leger heeft mijn familie vermoord.
Ik ging om benzine te halen.
Ik begon gewoon te rennen en heb de lichamen achtergelaten.
Waarom vertel je dat nu pas?
Ik weet zelfs niet meer wat ik als laatste tegen mijn moeder zei.
Ik hoorde geschreeuw en schoten.
Ik ben gewoon blijven rennen.
Niemand van ons had geluk.
Toen we je vonden dacht ik, dat je door zombies was aangevallen.
Zombies, het leger...
Voor mij is er geen verschil. Ze zijn alle twee de vijand.
Ja, het lijkt er wel op.
Statusbericht. ID Sierra Bravo 247, spreekt u maar.
Ga maar door, 247.
Vijf mannen, vier vrouwen, allemaal op weg naar de locatie.
Tot nu toe is niemand geïnfecteerd, over.
Breng hen naar desinfectiezone 69.
Simo werkt voor het leger.
Hij wil ons ergens heen brengen waar we gedood worden.
Dit houden we voorlopig onder ons.
Geen van de burgers is besmet. Ik herhaal: Niemand is besmet, over.
Sierra Bravo 247, dat maakt niks uit. - Ben je helemaal gek geworden?
Ik leid geen onschuldige burgers naar hun dood. Dat doe ik niet.
Als je een bevel weigert zul je worden ged...
Kom op, volg Neville.
Ed, wij houden de zombies tegen.
Oh ja?
We helpen jullie. - Nee, het is te gevaarlijk.
We staan ons mannetje wel. - Waar wachten jullie dan op? Kom op.
Prima.
Rennen. Snel.
Boris. Kom.
Ren.
We moeten ze afleiden.
Hierheen.
Achter je.
Nee. - Hij zal je horen.
Kom, we gaan.
We moeten hier weg. - We moeten terug naar de anderen.
Nee, ren door. - Kom.
U zou nog een tijdje bij haar moeten blijven.
Ik haal een priester voor het lichaam.
Ze is dood.
Wie is die dode op de motor?
Ja, die wannabee ghostrider.
Hij lijkt bijna levend. - Alsof hij half mens, half ondode is.
Zoals Boris.
Er volgen hem steeds meer ondoden. Dus laat hem niet onze aandacht trekken
Dat begrijpen we nu wel. - Niet dankzij jou.
Wat is dat? - Wat?
Ik dacht dat ik iets gez...
Iedereen opletten.
Alles goed?
Ja hoor, maak je maar geen zorgen.
Ze zijn nooit alleen.
Daar komen er nog meer. - Ren.
Alles goed?
Kijk.
Dat noem ik echt verneukte zooi.
Dat bevalt me helemaal niet. - Nee, mij ook niet.
Hoever is het nog tot de schuilplaats?
We moeten alleen nog het veld over.
Daar is een schuur en een kerk.
De huizen zijn een stukje verder.
Hoe weet je dat?
Ik woon in de buurt.
Ik bedoel woonde.
Pap, ik eet morgenavond niet thuis, ik ga naar Hannah.
Wat is er?
Wat doe je nou?
Pap.
Pap, wat is er...
Tabitha, is het nog ver?
Hoe is het met je been, Danny? - Ik ga er niet langzamer door.
We zoeken een schuilplaats en overnachten hier.
Dokter.
Ze is dood.
Het spijt me echt heel erg. -Er moet toch iets zijn wat u nog kunt doen?
Helaas niet.
Alstublieft.
Ze is dood.
Ze is vreedzaam gestorven. U moet dankbaar zijn.
Daar kan van alles inzitten.
Waar ga je heen, Boris?
We zouden een veilige plek zoeken. Dit is niet veilig.
Wat is er met je? Kom nou.
We gaan het eens bekijken.
Daar was ik al bang voor.
Wacht hier. - Ik dacht van niet.
We doen dit samen. - Moed betekent vaak dommigheid.
Kijk wie het zegt. - Hou daar mee op en blijf waakzaam.
Blijf dicht bij me.
Hierheen.
Je kunt je melk bij mijn achterdeur zetten als je dat wil.
Wat kan ik?
Heb je het koud, schatje?
Ik hoor niets.
Ze is weg.
Wat was dat?
Rennen.
Snel.
Jongens, wacht op me.
Het is goed.
Kom.
Laten we gaan.
Voorzichtig.
Het ziet er veilig uit.
Dat doet het altijd.
Als er iemand binnen is, maken we dat we wegkomen. Snel.
Maar waarheen?
Ik wou dat iemand van ons dat wist.
Ziet er goed uit.
We zijn niet de enigen hier.
Jullie zielen zijn verdoemd.
De poorten van de hel zijn geopend.
Is hij bezopen?
Zeven zielen.
Zeven tredes.
Zeven dagen tot de verdoemenis.
Weet je, mijn kind?
Het staat te gebeuren.
Wat staat te gebeuren?
De hel.
Neem dit.
Dat is het enige wat jullie kan redden.
Ik begrijp het niet.
Wat heb je gebruikt? Ik wil hetzelfde.
God. - Laat dan maar zitten.
Wie bent u? - Pater Lawrence.
En jullie...
Ik weet wie jullie zijn.
Jullie zijn de doden.
Hoe kan zout ons nou redden?
In het voodoo geloof...
kunnen de doden tot leven worden gewekt door een Bokor.
Hij vangt hun zielen.
Hun lichamen worden de ondoden...
die alleen de Bokor gehoorzamen.
Voodoo? Onzin.
Zo dadelijk begint hij nog over trollen.
Begin me niet over trollen.
Wat was dat over die Bokor?
Alstublieft, ga door.
De ziel van een pas overledene...
verblijft zeven dagen in een schemerwereld.
Ze moeten zeven stappen doorlopen, voor ze kunnen rusten.
De zeven aartsengelen voorbijgaan.
Wanneer ze de zeven stappen doorlopen...
wordt het geloof voor het volgende leven bevestigd.
En pas dan kan de ziel eeuwig rusten.
De Bokor moet zeven zielen vangen.
Hij zal de heerser van de boze geesten, Kalfu, aanroepen.
Zeven dagen voor een maansverduistering...
waarin de Bokor de kracht van de zeven aartsengelen in zich verenigd heeft.
De zielen moeten zeven dagen op aarde gehouden worden.
Om middernacht van de zevende dag...
bezit de Bokor alle zielen van de doden.
Zelfs van diegenen die de zeven stappen doorlopen hebben.
De Bokor wordt onsterfelijk.
En wordt herboren als de koning van de ondoden.
Sta op.
De doden zullen herrijzen.
De kloof tussen hel en aarde zal zich sluiten.
Sluit je bij de ondoden aan.
Op 27 Oktober, de zevende dag...
Dat is morgen.
Hoe kunnen we hem tegenhouden? En hoe kan dit zout ons redden?
Volgens de voodoo legende...
keren de doden terug naar hun graf wanneer men hen zout voert.
Als ze je niet eerst naar de keel vliegen.
Dus de Bokor is een zombie koning?
Dé zombie koning?
We geven hem wat patat met zout en klaar is Kees.
De zombie koning is niet dood, toch?
De Bokor gaat pas dood...
als de zeven zielen worden bevrijd uit de fles die om zijn nek hangt.
We komen nooit bij hem in de buurt.
Teveel zombies.
Dan is de wereld binnenkort ondood.
En dat geloven we allemaal? - Waarom niet?
Heb je een beter idee?
Iedereen gaat dood, vermoorden elkaar. Erger kan het niet worden.
Het klinkt vergezocht. Maar om eerlijk te zijn...
dat bezopen verhaal van de priester is het proberen waard.
Het leger komt ons niet redden, maar doden.
Het enige wat nu steek houdt is om uit deze waanzin te geraken.
Dit is waanzin. - Heb je soms iets beters te doen?
Laten we wat zombies ervan langs geven. - Laten we dat doen.
We voltooien deze queeste en doen de rest van ons leven iets anders.
Dit kan door een virus of zo komen. Iets dat te genezen valt.
En dan komt alles goed.
Oké, Dorothy. Klik maar met je hielen en wacht maar...
terwijl wij er wat gaan afmaken.
Wie doet er mee? - Wacht even.
Behalve Ed heeft geen van ons ooit een zombie gedood.
Dus we moeten het stap voor stap doen.
En jij zult aan mij moeten bewijzen...
dat zombies echt dood gaan als je ze zout laat eten.
Met 'laten eten" bedoelde ik, het in hun bloed zien te krijgen.
En als je wilt dat ik het bewijs, breng me dan een klerezombie.
Dat is nog eens timing.
Moge God mijn hand leiden.
Goede worp. - Kijk elke zondag naar American football.
Jij kijkt naar American football? Ik ook. Vooruit, Eagles.
Die is morsdood.
De enige andere manier om ze te doden, is via een sterke hersenbloeding.
Ja, diegene die ik neergeschoten heb, bleef liggen.
Hoe weet jij dit allemaal?
Alle priesters leren over de geloven van andere culturen.
Voodoo is mijn favoriet. - In de Bijbel staat niets over shotguns
Nee, dat komt uit Resident Evil.
God weet dat ik dat een goed spel vind. - Ik ook.
We moeten dus wapens en zout vinden.
Dan maken we er een paar af. - En proberen om in leven te blijven.
Heeft er iemand een plan hoe we dat gaan aanpakken?
Pastoor Lawrence?
Ga niet in de schuur.
Deze kerk ligt ten zuidwesten van de rivier, nietwaar?
Ja, maar wat hebben we daar aan? - We zijn terug in mijn postronde.
In de buurt zijn er een paar winkels. Eentje zal er zeker nog wel zout hebben.
Ik, Scott en Neville zullen proberen daar naartoe te gaan.
Jullie zullen wapens nodig hebben. - Die zullen we hebben.
Er zijn genoeg kruisen hier om die zombies van ons lijf te houden.
Maar we hebben niet veel zout.
Dat is waar. We gebruiken het spaarzaam en enkel wanneer het nodig is...
totdat we meer hebben.
En wat doen de anderen ondertussen? - Blij dat je het vraagt.
Jullie moeten meer wapens vinden.
Er moet hier iets zijn wat we kunnen gebruiken.
Dat zal wel lukken. - En ik dan?
En ik? - Oké, geef me even.
Danny, je bent gewond. - In Godsnaam, ik ben oké.
Je moet hier blijven. Tabitha, jij moet bij haar blijven.
Jullie kunnen de boel hier beveiligen. - Goed voorstel, Neville.
Over een uur moet iedereen hier terug zijn.
We overnachten hier en zien morgen wel verder.
Dan rammen we ze in elkaar. - En hopelijk gaat er niets verkeerd.
Je zou een tijdje bij haar moeten blijven.
Ik zal een priester gaan halen.
Ze is dood.
Er is niets aan te doen.
Wat? Het zou wel eens mijn laatste kunnen zijn.
Dat is een goed idee. We nemen zo veel mogelijk mee. Voorraad.
Jongens, ik heb het gevonden.
We pakken het zout en smeren hem.
Laat het.
Hoe zou het met de anderen gaan? - Hopelijk beter dan met ons.
We nemen zo veel mogelijk mee.
Volgens mij is die leeg. - Natuurlijk, het is een schuurtje.
Denk je dat er een zombie inzit die op zoek is naar gereedschap?
Godverdomde klereding. - Help me, in Godsnaam.
Dood door schoen.
Dit is belachelijk. - Dat mag je wel zeggen.
Een rukkast. - Wat?
Nu snap ik het. Die stakker wou vast voor zijn dood nog eens een ruk zetten.
Meen je dat nu? - Heb je een andere verklaring soms?
Kalm aan. - Daar vinden we geen wapens.
Tenzij er in glijmiddel zout zit?
Dat was maar een grapje. - Jongens, moet je kijken.
Werk jij niet in deze buurt?
Ik lever melk. Als ze geen melk drinken, maak ik me niet druk om ze.
Misschien hebben ze iets wat we kunnen gebruiken.
Die zombies gaan er allemaal heen.
Vreemd. - Ja, vreemd.
Vreemd? Zombies op zich zijn al vreemd.
Kijk uit.
Je hebt net een agent geslagen. - Je mag nu wel loslaten.
Het is te gevaarlijk. Laten we terug naar binnen gaan.
We hebben nog niets gevonden. - Er valt hier niets te vinden.
Snel, naar binnen.
Dank je wel.
Ik weet wie je bent. En wat je probeert te doen.
Jullie zijn terug. - Nog maar net.
Waar is Scott?
Hij heeft het niet gered.
Waar is Simo?
Die werd opgegeten. - Wat?
Ik ben vervloekt. - We zijn allemaal vervloekt.
Hij is weer bij. - Het uur is bijna gekomen.
Kort maar krachtig.
We hebben het zout. - Ja. Alles wat er was.
Het schuurtje was leeg. - Ja, dat werd...
Gerenoveerd. - Gerenoveerd?
Hebben jullie hier wat kunnen vinden? - Ja.
Een paar dingetjes.
De priester had vast zelf een voorraad aangelegd.
Die moest dat vast ergens anders opslaan zolang zijn schuurtje buiten gebruik was.
Nu is het hier beveiligd.
Alles is afgesloten. - Goed.
We wachten tot het licht is en dan vallen we aan.
Waar is priester Lawrence? - Ik ben hier, mijn kinderen.
De priester is in veiligheid.
Misschien kunt u ons helpen met ons aanvalsplan.
Hoe we de zombiekoning kunnen vinden. - Natuurlijk.
En hoe hem te verslaan. - Geen probleem.
Kunnen we hem vertrouwen?
We hebben geen andere keuze.
Dit is geschift.
Toen ik je voor het eerst zag, wist ik dat ik eeuwig bij je zou zijn.
Ik zal voor eeuwig bij je zijn.
Je kwam hierheen om bij mij te zijn. Je verdroeg onze Engelse gewoontes.
Ik zou nog een pak meer verdragen.
Dat weet ik.
En daarom hou ik zo van je.
Omdat je nooit opgeeft.
En daarom zal ik altijd bij je zijn.
Altijd.
Zeg zoiets niet.
Liefje.
Word wakker.
Alsjeblieft.
Liefje.
Dokter.
Ze is dood.
Gecondoleerd met uw verlies. - Je moet toch iets kunnen doen.
Ik kan niets meer doen. - Alsjeblieft.
Ze is dood.
Ze stierf een vredige dood. Wees daar dankbaar voor.
Dankbaar?
Mijn vrouw is dood. En het is mijn schuld.
Blijf nog een tijdje bij haar.
Ik zal een priester gaan halen.
Ze is dood.
Daar is niets aan te doen.
Je kan altijd wel iets doen.
Ik heb iets meegenomen voor je. - Is het echt?
Ja, ik dacht, die kun je gebruiken.
Fantastisch.
Dit is geschift.
Hou je aan het plan, jongens. Het is een geweldig plan.
Dat was een klereplan. - Werkelijk?
Heb jij misschien een beter plan?
Een lesbienne op haar tieten schijten terwijl een dwerg je ballen likt...
is nog een beter plan.
We hebben meer informatie nodig voor we terug naar buiten gaan.
Bijvoorbeeld, wat wil die zombiekoning.
Jullie zijn net lammeren die naar de slachtbank gaan.
Ik heb er genoeg van.
Iedereen sterft en herrijst terug. Wat is er in Godsnaam aan de hand?
Geef me mijn wijn terug. - Nee.
Niet voordat je ons verteld hebt wat...
Wat er in Godsnaam aan de hand is.
Goed dan.
Maar eerst moet ik even gaan bidden in het schuurtje.
Kalfu is een donkere god van chaos.
Ik dacht dat je maar in één god geloofde.
In voodoo...
is hij een donkere god van chaos. - Dat is al beter.
De zombiekoning roept hem aan...
om de doden te laten opstaan.
Maar waarom zou iemand de doden willen laten opstaan?
Waarom zou iemand zoiets willen doen?
Mag ik mijn wijn terug? - Nee.
Goed dan.
Samuel Peters was een lid van mijn parochie.
Hij was een goed en eerlijk man...
die een verloren ziel werd.
Zijn worsteling om het verlies van zijn vrouw te verwerken...
heeft hem op een donkere weg gebracht.
Zijn obsessie voor haar leidde hem ertoe...
haar as in het meer voor de tempel te verstrooien.
Een tempel die een eigen donker verleden heeft.
Een geheime locatie die enkel hij en ik kennen.
Bedoel je de tempel aan de overkant? - Hoe weet jij waar die is?
Omdat ik naar buiten gekeken heb en die gezien heb.
Hoe weet jij, waar die is?
Omdat ik wist wat hij wou doen en ik probeerde hem tegen te houden.
Zijn obsessie voor haar...
leidde ertoe dat hij zich ging verdiepen in de donkere kunst van voodoo.
Hij werd onherkenbaar voor mij.
De man die ik ooit gekend had, was er niet meer.
Ik voelde een ongekend kwaad...
en het was zonder twijfel bij ons in die kamer.
Was Kalfu in de kamer?
Ik hoorde hem praten. - Waarom heb je toen niets gedaan?
Mag ik nu mijn wijn terug, alsjeblieft?
Als je wist dat dit zou gebeuren, waarom... - Ik had nooit gedacht dat het zou werken.
Ik geef je mijn bloed...
als offer.
Ik zal u dienen...
en ik roep u aan als mijn meester.
En vuur verenigt zich met vlees.
Je roept me aan om iemand terug te brengen.
Geef me je redenen voor deze waardevolle reis.
Ik wilde u niet ergeren.
Het zij je vergeven.
Geef me nu de naam van de ziel die mishandeld zal worden.
Mishandeld? - Ja.
Ik zal deze ziel uit de hel terughalen.
Uit de wereld waarin die gevallen is.
Het kan pijnlijk zijn. Een helse kwelling...
maar dat is de prijs die men betaalt voor een zondig leven.
Mijn vrouw... - Geen woord meer. Ik ken haar.
En ze verdiende de kwelling die ze kreeg.
Hou zeven zielen, zeven dagen in je ban...
en laat mij ze op het kwade pad brengen.
Zo'n geschift voodoo-gedoe.
En daardoor gaan wij er allemaal aan. - Fijn.
Hoe kunnen we ze tegenhouden? Is dat zelfs wel mogelijk?
De zombies zullen vanavond de kerk aanvallen.
En morgen zal de Bokor... - Samuel Peters.
Wat een nichterige naam. - zijn pact met Kalfu bezegelen.
En tijdens de nacht van de zevende dag, wordt de maan volledig rood.
en zullen de doden opstaan. En dan zijn ze niet meer te stuiten.
Kunnen we die zombiekoning niet besluipen?
Hij weet dat je zombies gedood hebt.
Dat voelt hij.
En dus...
zal hij bewaakt worden door een heel leger van zombies.
Dus wat je zegt is...
Het is tijd voor een frontale aanval.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Terug.
De volgende.
Blijf samen en ruk op naar de tempel.
Er zijn er teveel.
De zeven bewaken de deur.
Ik zweer u trouw op de Dag van de donkere maan.
Slimme jongen.
Zeven zielen op de zevende dag.
Nog maar een paar uur en je wens gaat in vervulling.
Je hebt me tevreden gesteld. Maar er is iets...
dat je vergeten bent te zeggen.
Wat dan wel? - Wat dan wel?
Je zei dat het je vrouw was, die je bij je wou.
Maar je had nog een vrouw. Ons pact geldt niet voor beiden.
Sorry, haar bedoelde ik niet. - Je wilde al de doden doen herrijzen...
dus zul je ze allebei terug hebben.
Dat is niet eerlijk dus neem ik jouw ziel maar in de plaats.
Wanneer je in de strijd verwikkelt bent, denk dan hieraan...
de eerste zeven die opgestaan zijn, zijn de krachtigste.
Kom maar niet te dicht bij hen.
Munch. - Nu heb ik er nog zeven.
Nu nog zes.
Munch. - Nummer vijf.
Nu nog twee. - Kom op, Munch, nog één?
Hier komt de... - Doe het, Munch, kom op.
Jij hebt de laatste fles. - Munch, nee.
Nee, Munch.
Het is tijd om de held uit te hangen.
Nog tijd genoeg voor een laatste slok.
God zegene je, mijn zoon.
Naar binnen. Nu.
Hoor me aan, want ik ben Kalfu.
Jouw doden hebben je in de steek gelaten.
Hij is de laatste.
Goede poging, stervelingen.
Maar jullie zijn te laat. Het gezang is begonnen.
De dood en jullie hebben een afspraak.
Dat is een slecht rijmpje. - Ja, echt slecht.
Verachtelijk. - Zielig.
Laten we hier een einde aan maken.
Ed, nee.
Tik-tok doet de klok.
Nog een ziel, nog een dag.
Ik ben de hoeder der kruisingen.
De man die je zielen zal wederzien op de dag dat je sterft.
En we zullen elkaar zeker weerzien.
Het is ons gelukt.
Niemand zal ons geloven.
Misschien wel, als alles weer normaal wordt.
We zullen wel zien.
Dit meen je niet. - Dit kan toch niet.
Daar zijn er nog meer. Ze zitten onder het bloed. Vast zombies.
Nee.
Welkom in de hel.
Dit is de aarde. - Ja, de hel op aarde.
Wat? - Ik weet het.
Zeven zielen, zeven dagen...
Kalfu heeft de poorten van de hel gesloten.
Ik probeerde hem tegen te houden.
Het is me niet gelukt.
De doden zullen nu op aarde moeten waren want ze kunnen nergens anders heen.
Wat met de levenden?
Die zullen er zich bij moeten neerleggen terwijl de oorlog gestreden wordt.
Een oorlog tussen wie? - Tussen Kalfu en het leger der ondoden.
Ja, dat wordt echt heftig.
Dus we zijn dood? - Ja.
Je moet enkel een kant kiezen. - Wat heb ik je gezegd.
Dit voodoo-gedoe is heftig.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen en Bricker